ES’AD B. ZURÂRE

Sahâbe-i Kirâm’dan, Hz. Peygamber (s.a.s.) ile Akabe denilen yerde karsilasip müslüman olan ilk Medinelilerden.

Tam adi Ebû Umâme Es’ad b. Zürâre b. Udes b. Übeyd b. Sa’lebe b. Ganm b. Mâlik b. Neccâr’dir. Ensâr ve Hazrec’in ileri gelenlerindendir. Islâm’in Medine’de yayilmasinda en büyük rolü oynadi. Hicret’ten bir süre sonra hastalanarak Bedir savasindan önce Sevvâl ayinda vefât etti (H . I /M. 623).

Medineli Araplar iç-içe yasadiklari yahudilerden dolayi vahiy peygamberlik gibi konular hakkinda az çok bilgi sahibiydiler. Yahudilerin yakin bir zamanda bir peygamber gelecegi konusundaki beklentilerini de biliyorlardi. Çünkü yahudiler sik sik, “Bir peygamber gönderilmek üzeredir. Onun gelecegi zamanin gölgesi düstü. O peygamber gelince biz ona tâbi olacagiz. Onunla birlik olup Âd ve Irem kavminin öldürüldükleri gibi biz de sizi öldürecegiz” diyerek Araplari tehdit ediyorlardi. Bu nedenle Es’ad b. Zürâre müslüman olmadan önce yeni bir peygamber için hazirlikliydi. Ayrica Es’ad az sayida da olsa varligini sürdüren Haniflerdendi. Ibn Sa’d'in bildirdigine göre Allah’in bir oldugunu söyler, dostlarindan Ebu’l-Heysem Mâlik b. Teyyehân ile tevhid inanci hakkinda konusur, tartisirlardi (Ibn Sa’d, Tabakât, l, 218; lll, 448).

ERKAM B. EBI’L-ERKAM VE EVI

ERKAM B. EBI’L-ERKAM VE EVI

(V.h. 53 veya 55/m. 673-675)

Mekke’de müslüman olan Ilk sahâbîlerden biri. Erkam b. Ebi’l-Erkam b. Esed b. Abdullah b. Ömer b. Mahzûm; künyesi Ebû Abdullah’tir. Babasinin adi Abdü Menâf; annesinin adi Ümeyye binti Hâris’tir. Erkâm, Mekke’nin en zengin ve mûteber ailelerinden biri olan Mahzûm kabilesine mensuptu. Annesi Ümeyye, Huzâa kabilesindendi. Mahzûmîler, Hz. Peygamber’in muhâliflerinden olmakla beraber, Erkam onun sâdik bir sahâbîsi olmustur. Ibn Abdilberr’e göre (el-0stîâb, I, 31) Erkam, “Zâlime karsi, mazlumla birlikte hareket edecegiz” diye and içen ve Islâm tarihinde “Hilfü’l-Füdûl” cemiyeti diye bilinen fazîletli grup içerisinde zikredilir.

EBÛ ZERR el GIFÂRÎ

Ilk müslümanlardan, sahâbî Ebû Zerr, Benû Gifâr kabilesine mensub olup dogum tarihi bilinmemektedir. H. 31 (M. 651/652) yilinda Mekke ile Medine arasinda bir yer olan er-Rebeze’de vefât etmistir.

Ebû Zerr (r.a)’in ismi ve babasinin adi hakkinda kaynaklarda çesitli isimler zikredIlmektedir. Bazi eserlerde isminin Cündüb b. Cenâde b. Seken, bazi eserlerde Seken b. Cenâde b. Kavs b. Bevaz b. Ömer olarak zikredIlmektedir. Bazi eserlerde ise Cündüb b. Cenâde b. Kays b. Beyaz b. Amr olarak zikredIlmektedir. Bu sonuncusunun daha dogru olmasi muhtemeldir. Zira annesinin künyesi Ümmü Cündüb’dür (Ibnü’l-Esir, Üsdül-Gâbe, Vl, 99-101).

Ebu Talha Zeyd ibni Sehl (ra)

---

Ebu Talha (r.a.) Medineli muslumanlar arasinda bag ve bahceye en cok sahib olandi. Mescid-i Nebevi’nin karsisinda Beyruha adli bir bahcesi vardi. Hurma agaclari, asma ve tatli suyu ile meshurdu. Efendimiz sik sik buraya ugrar, suyundan icerdi. Bu bahceyi Allah rizasi icin infak edip amcazadelerine bagisladi. O, bagis yapilacak yerde maliyla, savas meydanlarinda da caniyla comertti.

EBU SAID EL-HUDRI (? – 47)

Ashâb-i kirâmin fakihlerinden biri. Sa’d b. Mâlik b. Sinan b. Ubeyd, Adiyy b. Neccâr kabilesindendir. Babasi, Medine’de Islâm’in tebligi basladiginda müslüman olmus, Ebû Said müslüman bir ailede dünyaya gelmistir.

Ebû Said el-Hudrî, Rasûlullah’in hadislerinden binden fazla rivayet eden Ebû Hureyre, Abdullah b. Ömer, Enes b. Mâlik, Ümmü’l-Mü’minin Âise, Abdullah b. Abbâs, Cabir b. Abdillah el-Ensâri, ile birlikte Muksirun adi verilen sahâbelerden biridir. Bu yedi sahâbî, onaltibinden fazla hadis rivâyet etmistir. Ebû Saîd el-Hudrî bin yüz yetmis hadis rivâyet etmistir. Bunlardan kirküç tanesi Buhâri ve Müslim’de yirmi altisi yalniz Buhâri’de, elliikisi yalniz Müslim’de, digerleri öteki hadis kitaplarinda bulunmaktadir (Ahmed Naim, Sahîh-i Buhârî Muhtasari, Tecrid-i Sarih Tercüme ve Serhi, I, 26 Mukaddime).